Nowela rozrywkowa

 Istnieje mnóstwo źródeł, z których można czerpać, jedna mniej oczywiste, inne banalne. Aby właściwie nazwać bohaterów, można skorzystać z dostępnych baz uczestników letnich igrzysk olimpijskich. I tak, chcemy, żeby dwóch japońskich wojowników ninja stoczyło walkę na śmierć i życie. Patrzymy na skład reprezentacji Japonii na igrzyskach olimpijskich w 1956 roku w Melbourne i tam mamy idealnych kandydatów: Hiroshi Saito i Takeo Sugiyama. Tu jeszcze małe wtrącenie, dobrze byłoby gdyby w zamian za jednego z tych mężczyzn przebrała się kobieta Hatsuko Kawai i jednocześnie, żeby była ukochaną tego drugiego z którym ma walczyć. Dylematy Antygony wydają się przy takich dramatach mało tragiczne. Notabene imię i nazwisko kobiety pochodzi z tej samej olimpiady, tylko innej dyscypliny. W ten sposób mamy bohaterów, którym w pewnym sensie dajemy drugie życie. Kiedy imiona i czasem nazwiska bohaterów są "wynalezione" to przechodzimy do baz miejsc, miejscowości, miast, miasteczek, wsi. Franc...

 Są drobne słowa i zdania, które pomagają stworzyć odpowiedni klimat w noweli rozrywkowej. Jeśli panicz Miguel przyjeżdża konno do argentyńskiej rezydencji swojej narzeczonej Luizy Rosy de la Vega i oznajmia jej, że jutro wypływa statkiem do Europy na studia architektoniczne, to ona w rozpaczy nie pyta "Dlaczego?", ale rzuca się do niego ze łzami i krzyczy "Por que Miguel!? Por que!?". Miguel może być wtedy zszokowany jak sam czytelnik, ale będzie miał większy problem moralny przed wyjazdem niż po zwykłym "dlaczego". W chińskiej bibliotece uczennica próbuje zrozumieć, co sprawiło, że cesarz gromadził wojsko do obrony przez cały rok. Więc w książkach i zwojach, które czyta powinna odkryć, że Rok Smoka i Rok Tygrysa są dobre do prowadzenia wojen, a Rok Zająca jest przeznaczony na gromadzenie zapasów i szykowania się do wojen. Drobnostką, która tu mogłaby zdecydować, że czytelnik odczułby, że siedzi tam w bibliotece mogłoby być podkreślenie, że Xi Qen jako dz...

 Każda nowela rozrywkowa powinna połączyć losy bohaterów takich jak Egon z Gangu Olsena i MacGyver. Można przecież łatwo sobie wyobrazić, że po wielu nieudanych skokach na bank, grupa Egona chce się rozwijać i zrekrutować specjalistę, który pomoże im zrealizować plan doskonały - obrobienie banku bez wpadki. Jednak pomimo talentu i umiejętności MacGyvera gang i tak musi ostatecznie wpaść w ręce duńskiej policji. Dzieje się tak dlatego, że suma pecha i determinizm tej akurat historii nie pozwalają jej zakończyć się inaczej. Dodatkowo bohaterowie powinni prowadzić dialogi, które będą rozmowami "zwykłych" Polaków na przyjęciach typu chrzciny, komunie, wesela. Nie może zabraknąć "ale co Ty porównujesz diesel z benzyną". Trzeba też umieścić jakaś muzykę, więc tu mogą pasować polskie piosenki biesiadne "niech mu gwiazdka pomyślności nigdy nie zagaśnie, nigdy nie zagaśnie", najlepiej śpiewana na dzień przed zaplanowaną akcją. W tej sytuacji bardzo łatwo wyobrazić ...